Un 7 de septembro despois de un gran parón propoñome a voltar as carreiras pedrestres e como non facendo o lado do meu gran amigo nacho o cal sempre me apoiou e me felicitou por todos os logros deportivos e extradeportivos.
Pois como non a carreira de mañan e erguendonos cediño e desayunando lixeiro.
Non me propoño ningun obxetivo agas recuperar sensacions e sair o final da parrilla pra ver como vai discurrindo a carreira.
Dan a saida despois dun quencemento breve uns 20 minutiños con estiramentos e progresivas.
Colocome sen forzar nun grupo de 5 veterans e aguantolle o ritmo, no km 2 propoñome a aumentar o ritmo chegando a adiantar na 2 volta a 32 corredores todos eles rezagados de sair forte.
Metidos de cheo no monte cando faltaban 2 km comezan os ataques que aguanto sen problema incluso intento queimar algun que estaba achuchando por detras co sonido da respiración.
Faltando 500 metros unha costa medianamente forte dispoñome a vaciarme non de todo pero casi e adiantando na recta final 3 postos mais.
Foi unha carreira normal sen ningun atractivo en especial.
Simplemente retomar sensacions e disfrutar do que o deporte nos da a cambio.
Por certo que xa me olvidaba 6500 metros a unha media de 4:33 despois de 1 ano parado non esta nada mal...
Un saudiño
Por Javier Barca Cantorna
No hay comentarios:
Publicar un comentario